Yosunlar yerlerde halı gibi uzanıyordu.

Bu karlı günde içinizi ısıtacak bir post olsun istedik. Üç hafta önce çocuklarla yaptığımız orman yürüyüşünü paylaşamamıştık. Ama o gün çok güzel ve paylaşılmaya da bir o kadar değer bir gündü. Yürüdüğümüz rotada bir ağaç gördük. Aslında bir önceki yürüyüşte de yanından geçmiş ama onu farketmemiştik. Bu kez onun yanında durduk ve neden böyle olmuş olabileceği üzerine sohbet ettik. Sonra bu bizim ağacımız olsun ve onun yanından her geçişte ondaki değişiklikleri gözlemleyemeye ve doğa günlüklerimize çizmeye karar verdik. Hadi bir adı olsun dedik. Herkes bir isim söyledi. Farklı farklı bir sürü seçenek oldu. Sonra seçenekleri en aza indirdik ve herkesin uzlaştığı ve memnun olduğu bir isim çıktı ortaya: Uçan Yatan Güzel Ağaç😃 Ağacımızla vedalaşıp tekrar yürümeye devam ettik. Yosunlar yerlerde halı gibi uzanıyordu. Öyle güzellerdi ki! Çocuklar bolca incelediler. Sonra Küçük Ağacın masalını dinlediler. Herkes çok hüzünlendi ve tam umutsuzca Küçük Ağacın öleceğini düşünüyordu ki hiç de öyle